Zaliczka i zadatek to dwie formy przedpłaty obowiązujące w prawie cywilny. Stanowią formę zabezpieczenia dla sprzedawców w sytuacjach, gdy wydanie produktu lub usługi ma nastąpić za jakiś czas.

Obie formy są dopuszczalne w polskim prawie, występują między nimi zasadnicze różnice, ale dopiero w momencie niewykonania umowy.

Zadatek jest najczęściej stosowaną formą przedpłaty w umowie przedwstępnej. Pojawia się głównie w przypadku zakupów nieruchomości na kredyt. Zabezpiecza on wykonanie umowy przez strony, w przeciwieństwie do zaliczki.

Różnice i podobieństwa pomiędzy obiema formami płatności zostały opisane poniżej.

ZADATEK:

– liczony na poczet kosztów,

– nie może stanowić 100% kwoty, jaka jest do zapłaty za produkty lub usługi (zazwyczaj stanowi 10-20%),

zabezpiecza wykonanie umowy,

bezzwrotny w przypadku, gdy z zakupu wycofa się Kupujący,

zwrotny w podwójnej wysokości, gdy z transakcji wycofa się Sprzedający,

– zwrotny w całości, jeśli niewykonanie umowy nastąpi z przyczyn losowych,

uregulowany w kodeksie cywilnym (art. 394 kc).

ZALICZKA:

– liczona na poczet kosztów,

– nie może stanowić 100% kwoty, jaka jest do zapłaty za produkty lub usługi,

– jest zwrotna w całości w przypadku, gdy jedna ze stron się rozmyśli i zrezygnuje z wykonania usług,

nieuregulowana w kodeksie cywilnym,

nie zabezpiecza wykonania umowy.